Poem (by me)
อยากจะทำ อะไร จงไปทำ
อยากจะเต้น กังนัม จงไปเต้น
อยากจะเป็น อะไร จงไปเป็น
อย่าไปเป็น คนเลว ก็แล้วกัน
หลานอยากเป็น อะไร ให้ตามฝัน
อย่าเกียจคร้าน หลานรัก จักได้เห็น
ความสำเร็จ อยู่ไม่ไกล ใจเย็นๆ
โตขึ้นไป จะได้เป็น เช่นฝันเอย
by...Noo เมื่อ 19/11/12 ;15:10 pm
ข้าวไข่เจียว
 |
| ภาพจาก google |
เมื่อวานนี้ ทานข้าวเย็น เป็นไข่เจียว
ไข่ฟองเดียว เจียวร้อนๆ ซ่อนหัวหอม
ซอยพริกใส่ โรยพริกไทย เผ็ดก็ยอม
ช้อนและส้อม เตรียมให้พร้อม ย่อมได้กิน
by... NOO เมื่อ 10/11/12
คลองแสนแสบ
 |
| ภาพจาก voicecdn.net
คลองแสนแสบ แม้นเน่าเหม็น เป็นประโยชน์
เหม็นเป็นโทษ แต่ประโยชน์ มีมากหลาย คนโดยสาร ผ่านทางเรือ ตั้งมากมาย ช่วยเราให้ ถึงจุดหมาย ได้ทุกคน
ของบางอย่าง ดูไป อาจไร้ค่า
หากเพียงมอง ด้วยตา อาจสับสน คลองแสนแสบ สร้างประโยชน์ ให้ผู้คน แล้วตัวตน คนเรา สร้างอะไร?
By...Noo เมื่อ 13/11/12 18.30 pm
|
ยัง...
 |
| ภาพจาก google |
เคยร้องเพลง ยังร้องอยู่ ยังไม่เพราะ
เคยหัวเราะ หัวเราะอยู่ ยังไม่ขำ
เคยร้องไห้ หายร้องแล้ว ยังเศร้าจัง
เคยมีรัก รักนั้นพัง ยังไม่ลืม
เคยยิ้มได้ ยังยิ้มอยู่ อย่างฝืนๆ
เคยสะอื้น สะอื้นอยู่ ยังไม่หาย
เคยมีรัก ไม่รักแล้ว ไม่เป็นไร
แต่ยังเจ็บ ฝังใจ ไม่รู้วาย
by...Noo เมื่อ 9/11/12
Let the rain fall...ขอเพียงฝนโปรย
The end of Summer is coming,
Cold cruel Autumn wind starts to sing;
The sky is no longer blue.
My heart breaks with the image of you.
ฤดูร้อน จวนจะผ่าน อีกกาลแล้ว
ยินเพียวแผ่ว แว่วเสียงเพลง ลมพัดหวน
ฟ้าเคยใส กลับหมองหม่น คนคร่ำครวญ
หัวใจจวน เจียนแตกยับ กับภาพเธอ
The colour of leaves are no longer green;
I lose comprehension what love means.
The sun kisses good-bye to the day;
We don't have anything more to say.
หมู่ใบไม้ ก็ร่วงโรย โหยไห้หนัก
ที่เคยรัก กลับเปลี่ยนไป ใจใครเผลอ
ดวงอาทิตย์ ลับลาไป ไม่พอเจอ
คำละเมอ ที่เคยมี อยู่ที่ใด
The cloud hinders millions stare;
Those joyful days of us seem so far.
I pray to the pale light of the moon;
Why happiness has to end so soon?
เมฆสีเทา บดบังแสง แห่งดวงดาว
นึกถึงคราว เคยเคียงข้าง ห่างไปไหน
ฉันสวดอ้อน กับแสงจันทร์ อันอำไพ
ไม่เข้าใจ ไยความความรัก กลับร้างลา
All that something becomes nothing,
And I hate myself for crying;
I don't want those memories at all,
So please let the freezing rain fall.
สิ่งดีดี ให้แก่กัน พลันเลือนหาย
น้ำตาพราย หัวใจเหงา เศร้าหนักหนา
เกลียดตัวเอง ทุกครั้งที่ มีน้ำตา
วอนต่อฟ้า ขอฝนหลั่ง ฝังกับใจ
To wash away all my sadness,
And leave me with an emptiness.
So I can start all over again,
After the curtain of the Autumn rain.
จะชะล้าง ในหัวใจ ให้สะอาด
ขอตัดขาด ความทรงจำ คำผลักไส
เพื่อที่จะ ลุกขึ้นยืน ฝืนก้าวไป
หลังม่านใส ของสายฝน ที่พรมมา
