"A human being is a part of the whole called by
us universe, a part limited in time and space.
He experiences himself, his thoughts and
feeling as something separated from the rest, a
kind of optical delusion of his consciousness.
This delusion is a kind of prison for us,
restricting us to our personal desires and to
affection for a few persons nearest to us. Our
task must be to free ourselves from this prison
by widening our circle of compassion to
embrace all living creatures and the whole of
nature in its beauty."
-- Albert Einstein
 |
| ภาพจาก google |
มนุษย์คนหนึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทั้งหมดที่เราเรียกว่า
เอกภพ เป็นส่วนเสี้ยว ที่ถูกจำกัด ด้วยอวกาศและเวลา
เขาได้รับประสบการณ์ ด้วยตัวเขาเอง เป็นความคิด
และความรู้สึก ที่กันออกจากส่วน ที่เหลือ นั่นก็คือ
มายาคติเชิงการเห็นชนิดหนึ่งจากความรู้สึกนึกคิด
ของเขาเอง
มายาคตินี้ เป็นคุกชนิดหนึ่ง จำกัดเรา ให้อยู่แต่ความ
ปรารถนา ความรักใคร่ สิ่งที่อยู่ใกล้ตัวจำนวนน้อย
ภาระของเราคือ การปลดปล่อยตัวเราเอง จากคุกชนิดนี้
โดยขยายขอบฟ้า ของเมตตาจิต ให้ครอบคลุม ทุกสรรพชีวิต
และธรรมชาติทั้งหมด ในความงามของมัน
