บทความโดย ศ.นพ.ธีระ ทองสง
ผู้ติดใจในความเพริศแพรวของแสงไฟแห่งยุคสมัย
ย่อมไม่เห็น
คุณค่าของชีวิตสามัญ
ผู้ฝังใจในความสวยความสาวย่อมหวาดผวาต่อข้อเท็จจริงของ
ชีวิตที่ต้องเดินทางไปสู่ภาวะเก่าแก่
เน่าเปื่อย ผุพัง
แต่ละเส้นผมที่ขาวหงอกจะงอกขึ้นมาบาดใจผู้ลุ่มหลง
ทั้งถิ่นฐาน สมบัติ อำนาจ
วาสนา ที่ต่างพากันเสพย์
แล้วกลัวการสูญเสีย
ยิ่งเข้าใจว่าเราคือตัวเอก
ฮีโร่ที่ผู้ชมต้องตามล่าลายเซ็น
ยิ่งไม่อยากให้ละครมีฉากสุดท้าย
ใครเลยจะรู้ว่าล้วนเป็นโขนมงกุฎที่สมมุติให้แสดงชั่วคราว
ยิ่งลุ่มหลงยิ่งผูกพัน ยิ่งหวาดหวั่นต่อการพลัดพราก
นี่คือความจริงง่าย ๆ ที่สื่อทั้งหลายพากันปกปิด
โหมกระพือให้ผู้คนคิดแต่ว่าชีวิตที่ต้องใฝ่ฝันถึงผิวพรรณ
กระชากวัย ใสปิ๊ง
หน้าเด็ก เส้นผมสลวยและสีสันแปลกตา
ต้องเอาเป็นเอาตายกับการสำอางรูปลักษณ์ของเปลือกชีวิต
มุ่งสร้างอัครฐานแห่งการมั่งมี ครอบครอง
จนกระแสผู้คนต่างถูกทำให้คลั่งไคล้
ใฝ่ฝันกับภาพลักษณ์
สำเร็จรูปที่ถูกโปรแกรมผ่านสื่อจนเกลียดกลัว
และสิ้นความพอใจในสภาพที่ตนเป็น
ทั้งที่การยอมรับในสิ่งที่ตนเป็นและเปลี่ยนไป หรือพอใจในสิ่งที่
เป็นที่มี
คือความโชคดีและฉลาดล้ำโลก
แต่สื่อแวดล้อม ทีวี แมกกาซีน สื่อไซเบอร์
ล้วนต่างพากัน
โปรแกรมมนุษย์ด้วยกันด้วยความไม่รู้ให้ฝังใจกับรูปลักษณ์
อลังการ
โอ่อ่า อ่อนกว่าวัยไม่พอใจกับตัวเลขอายุที่นับวัน
มากขึ้น
เกลียดกลัวความเสื่อมสลาย ไม่ส่งเสริมให้มวลมนุษย์
มีความสุขสงบกับการยอมรับข้อเท็จจริง
สื่อวันนี้ยากยิ่งนักที่ทำให้คนฉลาดต่อชีวิต
ยิ่งเสพย์ยิ่งขาด
แคลน ยิ่งหิวโหย ยิ่งบกพร่อง
ยิ่งไม่พอใจกับสภาพที่ตนเป็น
ยิ่งทุกข์กับสิ่งที่ตนคิดว่าขาด
แทนที่จะฉลาดสุขใจในสิ่งที่ตนมี
รับรู้การเปลี่ยนแปลง
อย่างไม่สะเทือนใจ ไยเราต้องรอให้เกษียณหรือ
จึงจะเข้าใจว่า
ปัญหาที่แท้จริง
คือสิ่งทั้งหลายกำลังจากเราไป
แต่หัวใจของเราไม่ยอมจากมัน
ยิ่งผูกพันยึดมั่นก็ยิ่งหวาดกลัวกับการสูญเสียพลัดพราก
*คัดจากหนังสือ"ศาสตร์และศิลป์ของการสิ้นชีวิต"โดย
ศ.นพ.ธีระ ทองสง
ยิ่งหลงยิ่งกลัว
อะไรดี อะไรร้าย
"ผมยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างไม่มีเงื่อนไข
เพราะชีวิตเป็นสิ่งที่งดงามมาก
งดงาม..
จนคุณควรมีความสุขในทุกกาล
หลายคนต้องการมีความสุข
เฉพาะในเวลาที่โชคดี แต่แท้ที่จริงแล้ว
คุณจะมีความสุขได้
ก็ต่อเมื่อ..
คุณไม่ตั้งเงื่อนไขว่าอะไรดี อะไรร้าย"
- Arthur
Rubinstein -
เหตุผลในการลุกจากเตียง
"คำแนะนำเดียวที่ผมให้คุณได้ก็คือ จงทำในสิ่ง
ที่ชอบ ทำในสิ่งที่แม้คุณจะมีเงินล้นฟ้า คุณก็จะ
ยังทำมันอยู่ คนเราควรมีเหตุผลในการลุกจาก
เตียงทุกๆ เช้า" - วอร์เรน บัฟเฟตต์
อดีตเกษตรกรเลี้ยงหมูรายย่อยยืนยัน
"ใครจะไปนึกว่าการให้วัคซีนปลา ต้องวางยาสลบเพื่อให้ปลา
ไม่ดิ้น แล้วค่อยฉีดเข้าหนังท้อง ใครจะไปรู้ว่า ไก่เลี้ยง 20 วัน
แล้วก็โตเร็วกว่าบุ้ง ทุกคนกินฮอร์โมน ใครจะไปรู้ว่าหมูที่อยู่
ชานเมืองกรุงเทพฯ นครปฐม ราชบุรีใช้สารเร่งเนื้อแดงเกือบ
100 เปอร์เซ็นต์ แทบไม่มีฟาร์มไหนที่ไม่ใช้"
สิทธิชัย สุขสมบูรณ์ อดีตเกษตรกรเลี้ยงหมูรายย่อยในระบบ
จากนครปฐมยืนยัน
ทำไปเยอะๆ
ถ้าเรามีโอกาสได้ทำอะไรก็ให้ทำไปเยอะๆ เลย
สุดท้ายแล้ว ทุกอย่างที่เราเคยทำ
จะกลับมามีประโยชน์ต่อเราได้เอง
อย่างที่เราไม่เคยคาดคิดไว้ก่อน
เมื่อเวลาของมันมาถึง
- สตีฟ จ๊อบส์ -
เพื่อดำรงอิสระภาพ
เพื่อดำรงอิสระภาพของเราให้คงอยู่
ต้องไม่ให้ชนชั้นปกครองสร้างหนี้ให้เรา
อย่างถาวรและต่อเนื่อง
- Thomas Jefferson -
ทำให้รู้
ทุกครั้งที่ทำอะไร แล้วมันผิดพลาด
ก็มีข้อดีอยู่อย่าง คือทำให้รู้ว่า...
ควรจะทำอย่างไรกับมันต่อไป
เหมือนยาเสพติด
การใช้รายจ่ายภาครัฐ กระตุ้นเศรษฐกิจ
เปรียบเหมือนยาเสพติด
ที่ผู้เสพต้องเพิ่มปริมาณขึ้นเรื่อยๆ
เพียงเพื่อให้ความพึงพอใจเท่าเดิมเท่านั้น
อันดับแรก
ถ้าคุณต้องการช่วยทำให้โลกนี้น่าอยู่
คุณต้องช่วยเหลือตัวเองก่อนเป็นอันดับแรก
แล้วค่อยช่วยโลก
เขียนแล้วกด Play
My Great Web page












.jpg)




.gif)

















































