เฉือน



Knife

You touch my life with softness in the right. My wish is your command, until you ran out of love. I tell myself I’m free got the chance of lovin’. Just for me no need to hurry home, now that you know.

* knife cuts like a knife. How would I ever healed. I’m so deeply wounded. Knife cuts like a knife. You cut away the heart of my life.

When I pretend to wear smile to pull my dearest friends. I wonder if they know that’s just a show. I’m on a stage day and night I go through my charade. But how can I disguise what’s in mind. (repeat *)

And oh…oh…oh… I try and try, look it up the pain I feel inside. The pain of wanting you, wanting you oh…

Knife cuts like a knife. Hoe would I ever healed. I so deeply wounded. Knife cuts like a knife. How would I ever healed. I so deeply wounded. You cut away the heart of my life.

เฉือน

คุณเข้ามาเคียงข้างอย่างอบอุ่น
ฉันรักคุณเชื่อจิตสนิทสนม
แต่เมื่อคุณจากไปไม่ชื่นชม
ฝืนอารมณ์ทำเก่งไม่เกรงใคร

มีอิสระที่จะเลือกหาความรัก
ไม่รีบกลับบ้านพักที่อาศัย
คุณก็คงรู้ดีที่ทำไป
เพื่อเยียวยาหัวใจทำไม่แล

คุณใช้มีดกรีดเฉือนเหมือนไม่รัก
คมมีดปักบาดใจให้เกิดแผล
จะรักเราอย่างไรหนอดวงแด
จะเหลือแต่ร่างกายไร้วิญญาณ

ทุกวันคืนฝืนยิ้มแย้มยะยั่ว
และทำตัวเริงร่า น่าสงสาร
มีเพื่อนเล่นเห็นสนุกทุกวันวาร
แต่ใจรานซ่อนหน้า น้ำตานอง

พยายามจะเก็บความเจ็บปวด
ทำโอ้อวดไม่ใส่ใจสิ่งทั้งผอง
พอลับหลังเหลียวหาตาแลมอง
สิ่งหมายปองของฉัน...คุณนั่นเอง

มีดจ๋า โปรดอย่าตัดสลัดรัก
ฉันเจ็บหนัก แผลมีดกรีดตรงเผง
จะรักษาอย่างไรให้วังเวง
ถ้าคุณเก่ง...ควักหัวใจ เอาไปเลย

Credit:http://www.issara.com/article/poem/poem56.html